DCWC B-Sides @ GCCS2015

Hallo allen,

Onze B-Sides/Roundtable van 15 april jl. is natuurlijk al weer enige tijd geleden, maar een kort verslag van deze historische avond willen we u toch niet onthouden.

Door de beperkte ruimte en de strenge screening waren er maar 100 plaatsen te vergeven, en de kaartverkoop is in de geschiedenis van DCWC nog nooit zo hard gegaan. Vanaf het moment dat de registratie open ging heeft het slechts anderhalve dag geduurd voordat alle plekken bezet waren. Dit leidde natuurlijk tot wat teleurstelling links en rechts, maar dat kon helaas niet voorkomen worden. De snelle registratie had echter wel tot gevolg dat iedereen op tijd gescreend kon worden, en we alle 100 leden toegelaten werden tot de volledige GCCS2015 welkomstreceptie in het Stadhuis in Den Haag.

Ook daar was de beveiliging meer dan aanzienlijk te noemen, wat leidde tot een behoorlijke rij bij de ingang. Binnen was het echter goed toeven, en kon er onder het genot van een drankje en exotische canapé’s gesproken worden onder elkaar. De toespraak van burgemeester Jozias van Aartsen was helaas, dankzij de slechte accoustiek van de lobby van het stadhuis, niet of nauwelijks te volgen wanneer men zich verder dan 20 meter bevond van het podium waarop hij stond. In de buurt van de bar was het geluid nauwelijks meer dan ruis, dus een microfoon ter hand nemen om de DCWC leden te verzoeken naar buiten te lopen voor ons programma had helaas geen zin. Dit mocht de pret echter niet drukken, en rond 20:00 uur verzamelden de leden zich voor de deur om af te reizen naar de Bibliotheek. Op de 10e verdieping bevond zich de zaal waar onze avond verder zou gaan, en na redelijk ordentelijk iedereen met de twee liften omhoog te brengen kon het programma aanvangen.

DCWC Lineup Winn-Alex-Katie-Jeff-Bruce-Me

 

De avond startte met een paneldiscussie, en hiervan mag toch wel gezegd worden dat het een historisch moment was voor de Community. Met een ronduit fantastische line-up was het succes vrijwel zeker gegarandeerd: Winn SchwartauAlexander KlimburgKatie MoussourisJeff Moss en Bruce Schneier waren allen bereid om hun toch al schaarse vrije tijd op te offeren om bij de Dutch Cyber Warfare Community avond langs te komen en hun mening te geven over uiteenlopende recente onderwerpen.

Voor mij persoonlijk was de drukte rondom de logistiek van de avond helaas dusdanig dat ik inhoudelijk niet zo veel details zou kunnen noemen. Kort gezegd ging het geheel als in een waas voorbij. Wat me echter wel is bijgebleven, is dat alle panelleden naar mijn mening met goed recht zo gerespecteerd worden in de industrie. En eenieder op zijn (haar) geheel eigen wijze. Zo was Bruce vrij breed georienteerd als dat we kunnen terug zien in zijn boeken. Jeff Moss was, ondanks zijn ongetwijfeld zeer drukke agenda rondom Black Hat en DEFCON, nog steeds in staat om een behoorlijk technisch inzichtelijk antwoord te geven op vrij nieuwe initiatieven. Katie Moussouris liet zich, als enige vrouw in het panel, bepaald het kaas niet van haar brood eten. Met goede onderbouwing toonde zij zich sterk inzichtelijk en zij is, wat mij betreft, zeker een goed voorbeeld te noemen van een powervrouw uit de industrie. Alexander Klimburg gaf ons behoorlijk wat nieuw voer tot nadenken met wat hij als reactie gaf op de vragen. Er zijn weinigen zo welingevoerd in hoe overheden met elkaar omgaan in cyberspace als hij, en het was dan ook interessant om te zien welke taal zij daarbij spreken. Zijn reactie op Bruce over angst en opklopperij: “FUD has its place in the dialogue; sometimes its necessary” vond ik erg interessant. Winn Schwartau, die na het panel zijn eigen lezing “Analogue Security” gaf, is inmiddels een ‘vriend van de show’. Zij die fortuinlijk genoeg waren om aanwezig te zijn op de Executive Roundtable bij KPN destijds, of die hem elders hebben horen spreken, zullen zijn stijl van spreken en manier van doen vast niet vergeten zijn. Zijn reacties op de vragen weerspiegelden zijn technische achtergrond en jarenlange ervaring. Hoe hij de wereld ziet is interessant, en vaak op zo’n manier gebracht dat ik een glimlach meestal niet kon onderdrukken.

In zijn lezing erna kwam dit ook weer terug. Hoewel de slides nog niet beschikbaar zijn, heeft hij wel beloofd ze nog eens door te sturen. De strekking van zijn lezing was een bijzondere: Waarom zien we security nog steeds vaak als een zwart-wit spelletje, terwijl er vrijwel altijd tinten grijs te ontdekken zijn? “Security isn’t 0 or 1” was een rechtstreekse verwijzing naar zijn oude beroep als muziekproducer en geluidstechnicus. Met behulp van simpele stroomschema’s toonde hij manieren waarop we ‘tinten grijs’ op een procedurele wijze zouden kunnen inbouwen in security. Een hoogst interessant concept en zeker het overwegen waard. Een bijzonder gegeven was ook wel de reactie van een van onze eigen leden, die aangaf dat die manier van denken al bestond in de ISC/SCADA wereld. Van Winn begreep ik dat hij hier erg nieuwsgierig naar was, en het zou mij hoogst verbazen als hij inmiddels geen contact meer heeft gehad met de persoon die dit ter tafel bracht. Wie weet zien we volgend jaar wel een rechtstreeks resultaat van deze inbreng in zijn volgende lezing?

Hoe dan ook, het was een hele bijzondere avond. Van de panelleden heb ik na afloop vernomen dat zij het ook ontzettend naar hun zin hebben gehad, en dat ze prettig verrast waren door het kennisniveau van de DCWC leden.

Eenieder hartelijk dank voor jullie komst, en we zien jullie graag op de volgende Roundtable!

Skip to toolbar